19 jul. 2012

Punto e seguido.

Alguén o tiña que facer, amigos: por distintos motivos de índole persoal, tanto Sandra coma min deixamos moi descoidado Ollos, así que creo que, agora que os nosos camiños están a piques de dividirse, é hora de dicir que O BLOG ESTÁ DEFINITIVAMENTE PECHADO.
Pero nun mundo conectado por cables, ningunha separación é insalvable: aquí abaixo vos deixo os links dos nosos twitters (esa nova rede social que está poñendo patas arriba o mundo) para que poidades seguir ao día das novidades daquela nena que fai catro anos se definía como sabichona con problemas de estómago que está a piques de empezar socioloxía e aquela outra que carga maleta de novos soños, vendo cumprido por fin o desexo de estudar xornalismo.


María: 
Sandra:

Lémonos na seguinte parada, amigas e amigos.
Bicos,

María.

23 mar. 2011

In-

-Cal é o contrario de intelixente?
-Telixente.

18 mar. 2011

S17

Nos últimos catro días, estivo no meu escritorio unha carpeta chamada "S17" que, pouco a pouco, se foi enchendo de metralla para celebrar os dezasete anos de Sandra.
A verdade, é difícil decidir qué regalarlle: os que a coñecemos sabemos que é unha persoa... á que é difícil conseguir "impresionar".
O primeiro no que pensamos, foi un regalo seguro: algún dos libros da súa estantería de desexos de aNobii. Marchamos a por el e, aínda que non conseguimos o que queríamos, fixémonos con outro dos da lista: Tobi Lolness.
Sen embargo, o regalo parecíanos algo cutrillo, e dixemos "hai que poñerlle algo máis". Así que tocou volver a pensar... e eu dixen "e se lle facemos un CD no que metamos cancións que lle fagan recordar momento vividos por todos nós???", e Pablo dixo "si! e tamén podíamos engadir a canción esta que fixera... como era? ah, si! o Mamut Patinador!", e Abella soltou "ui, si! e tamén lle gravamos un videoclip!". Esta idea, tras unha serie de intentos desastrosos, non chegou a ver a luz (por sorte para a humanidade).
... e así foi como, tres días antes do aniversario, nos xuntamos todos para berrarlle ó micro "Mamut Patinador, fíxose labrador,
agora xa se ergue caaaando sae o Sol!"
O deseño CD (todo o hai que dicir, aínda que vaia contribuir ao aumento do ego dalgún...) quedou realmente bonito, moi currado y moi "estilo Sandra".
Ademáis, fixemos un pequeno vídeo (que podedes ver abaixo) como plus.

Este venres, (de feito foi fai unhas poucas horas) saímos a dar unha volta e logo de que tirara cun vaso e regara a alguén (como é costume cada venres), no momento no que lle entregamos o libro, Sandra mirounos e dixo: (que pensades que fixo? chorar de emoción? sorprenderse? dicir que non o podía aceptar?! NON! Seguide lendo para descubrilo):
-Xa sabedes que non me gusta que me regalen cousas.
Logo da indignación colectiva, explicouse:
-É que non sei que cara poñer cando me dan regalos!
Abriu o paquete e viu o libro. "Oh! Que bonito! Moitas gracias! e blablabla!"
Pero o que realmente non se esperaba era o segundo regalo. Non sei se a cara foi finxida ou non, pero creo que en case 17 anos xuntas, esta foi das primeiras veces nas que conseguimos "impresionala de verdade". Fixemos algunhas fotos do momento, se valen a pena prometo ensinárvolas.
O CD contén un total de 16 cancións e a canción do Mamut (17 en total :p) e cal é o título? Pois o único que se lle pode ocurrir a unha persoa logo de pasarse dúas horas facendo límites:
"Límite cando Sandra tende a 17"

As cancións que eu puxen foron "Love Today" e "My Family's Role in the World Revolution", como recordo a 4º da ESO e do Xograr en xeral, "Oso Panda!", pola súa enerxía positiva; "A Window to the Past" como guiño a un dos conectores que fixo que volveramos entablar relación fai un anos e "O Futuro da Navegación", como lembranza do verán 2010 e de bucarracho". As explicacións máis extensas xa as ten ela ^^.
E chegados a este punto, non teño moito máis que dicir que non se diga no vídeo. Pero en resumo:
Sandra, non son 17 aniversarios xuntas, son case 17 anos (e non, non é o mesmo, que dito en anos soa mellor, e xa nin che conto o ben que soa en días!). Berramos a diario (varias veces), discutimos, pelexamos e pensamos diferente; pero debe de haber algo forte que nos une, para seguirnos dirixindo a palabra (uns días máis que outros) logo deste tempo.

Se queredes saber o mal, mal, fatal que nos cae a homenaxeada, clicade no vídeo de abaixo!


FELICES 17, SANDRA!

2 mar. 2011

Culture Villantre

Ooola, xentiña!
Tranquis todos, que chegamos enteiras de Andorra, pero... vamos dicir que estivemos "ocupadas".

Unha das cousas que ocupou o noso tempo foi este traballiño para francés: o programa de radio Culture Villante. Presentarémolo a un concurso e non aspiramos a gañar, pero aquí está o resultado dun dos meus primeiros traballos como "xornalista".
O contido é obra de Tania, Noelia, Sandra e miña. As correccións e o control do son á hora de gravar son do profe de francés, Miguel.
Despois de aproximadamente uns... 10 ¿? intentos, saiu algo mínimamente pasable e que, aínda que con imperfeccións, foi feito con moitas ganas e ilusión. Por iso me decidín a amosárvolo.

Para que vos fagades unha idea, a idea xira en torno a unha cidade inventada que ten a capacidade de flotar e moverse dun lado a outro: Villante, que é un xogo de palabras entre ville e volante. Dependendo da cidade sobre a que estén flotando, o programa farase no idioma que corresponda.
As noticias son inventadas. Este programa (primeiro e probablemente único) contén unha entrevista coa famosa cantante galega, Noelia Sangil; unha reportaxe sobre a exposición de fotos do polémico Marc Lorraine e outra sobre a Feira do Libro de Villante, que este ano xira en torno ó mundo de Jules Verne.

Cal é o resultado? Un programa de case nove minutiños cheo de cousas sen-sentido. Abúrreste? Pois dalle ó play!


15 ene. 2011

Go Andorra 2.0

Fai dous anos, máis ou menos por estas datas, contábamosvos que nos iamos ir unha semaniña a esquiar.
Ben, a entrada repítese. Nunhas horiñas Sandra e máis eu estaremos camiño dese pequeno país situado entre Francia e España.
¿Que nos queda por diante? Unha viaxe eterna, moitas noites sen durmir, clases de esquí, visita a caldea e á pista de xeo, festa, festa e máis festa.
Teño unha pequeniña idea rondando pola cabeza sobre como vos poderíamos amosar o que facemos alí, xa veremos se chega a bo porto.
Vémonos nuns días!
... e GO ANDORRA!

28 dic. 2010

Outra frase

L: Axúdasme a buscar a consola?
Eu: Onde está?